Leon Hoekstra

“Bij het ontwerpen van infrastructuur gaat het meestal om een uitbreiding of aanpassing van een huidige situatie. Het is heel ruimtelijk. Het is belangrijk om een goed beeld te vormen van de situatie en te kijken naar het huidige gebruik. Het is zaak om te kijken naar waar deze situatie verbeterd kan worden, of het toekomstbestendig is en niet dezelfde of nieuwe problemen ontstaan. Datgene wat ontworpen is moet daarnaast zoveel mogelijk voldoen aan de gestelde wensen en eisen van opdrachtgever, stakeholders en bewoners. Het is kortom: een interessante puzzel.”

Leon Hoekstra is projectmedewerker bij Tauw, hij speelt graag met ruimte: “Ik ben officieel projectmedewerker, maar in praktijk ben ik vooral 3D-ontwerper bij infraprojecten. Dit is met name op het gebied van wegen, maar ook dijken, grondwerk en ondergrondse infra. Het spelen binnen de beschikbare ruimte boeit me.”

Wat is er zo interessant aan 3D-ontwerp?

“Er zijn in het ontwerp veel raakvlakken. In 3D zijn deze eenvoudig in beeld te brengen. Een voorbeeld bij het verbreden of verhogen van een weg is de invloed van deze aanpassingen op de aansluiting met het bestaande terrein, de bebouwing en de afwatering. Bij het 3D-ontwerp is dit heel visueel. Zo zijn conflicten van het ontwerp met andere ontwerponderdelen zoals constructies en objecten uit de bestaande situatie relatief snel zichtbaar. Hiermee bespaar je al snel veel kosten in een later stadium, omdat je eerder kan handelen. Dat het erg visueel is heeft ook als voordeel dat het makkelijker communiceren is, omdat het duidelijker maakt wat de impact van het ontwerp is.”

“Ik ben nu bijvoorbeeld bezig met het ontwerp van de N282, een provinciale weg in Noord-Brabant bij Gilze-Rijen. Deze provinciale weg wordt in de toekomst verbreed en hierdoor moet ook alle parallel gelegen infrastructuur, zoals parallelwegen en watergangen, opgeschoven en aangesloten worden. Ook staan er veel woningen en bedrijven langs de weg en zijn er locaties met langs liggend bos. Er zijn in dit geval dus veel knelpunten met het bestaande terrein en er moet opnieuw gekeken worden naar de afwatering. Het ontwerp gaat bij dit project dus gemakkelijker in 3D. Er is dan eenvoudig en visueel een vergelijking te maken tussen de nieuwe en de oude situatie en de afwatering. Een bijkomend voordeel is de mogelijkheid om volumes van grondwerk gelijktijdig te bepalen.”

Welke andere projecten heb je gedaan?

“Een tijdje geleden werkte ik aan een participatieproject van de N247, een provinciale weg in Broek in Waterland. In de huidige situatie scheidt de N247 de twee delen van het dorp. De bewoners zien hier graag een onderdoorgang voor in de plaats. Hiervoor is geld ingezameld en de bewoners hebben de provincie gevraagd dit verder uit te werken. De provincie is akkoord gegaan en er is een traject gestart, waarbij Tauw het ontwerp voor zijn rekening neemt en kijkt naar de haalbaarheid. Er zijn in zo’n traject verschillende bewonersavonden, waarin onder andere naar voren komt welke varianten bewoners willen, waar met het ontwerp rekening mee moet worden gehouden en wat knelpunten zijn.”

“Ik vind het leuk om met bewoners en bestuurders te bespreken, ze zijn meestal positief over wat we maken. Het ging bij dit project allemaal gemoedelijk. We zaten nog vroeg in het proces en er kon nog van alles opgehaald, besproken en verwerkt worden. Als dat te laat in het proces gebeurd is dit wellicht anders. Bewoners voelen zich dan eerder onvoldoende betrokken en dan kan een andere sfeer ontstaan.”

“Ik heb ook gewerkt aan Prio1, een dijkverhogingsproject in Limburg. Dit project bestond uit meerdere delen, maar het deel waar ik me het meest mee bezig gehouden heb is een dijk van 6 kilometer om het dorpje Bergen. Deze dijk moest in zijn geheel verhoogd worden. Bij dit project ben ik onder andere bezig geweest met het maken van variabele en multi-inzetbare (parametrische) dwarsprofielen. Omdat de dijkhoogte en huidig maaiveld nogal varieerden, waren er namelijk ook constant verschillende profielen nodig. Voor zo’n lang tracé wil je deze niet voor iedere meter uitrekenen, maar dit laat je met wat voorbereiding door civil3d (ons ontwerpprogramma) doen. Op deze manier ontstond er uiteindelijk een mooi gegenereerd 3d-model van de dijk, die direct gebruikt kon worden door de uitvoerder voor de realisatie en als controle van de werkzaamheden door middel van GPS en hoogtedata.”

“Het leuke aan het ontwerp van deze dijk was vooral het puzzelen: hoe laten we het programma berekenen hoe de dijk eruit moet komen zien? En als er bijvoorbeeld huizen tegen de dijk staan, moet je weer speciale oplossingen zoeken. Ik vind vooral het ruimtelijke aspect aan dit werk leuk, het is heel visueel.”

“Het laatste project waar ik het meest mee bezig ben is het uitvoeringsontwerp voor het Stationsgebied in Utrecht. Dit is een mooi voorbeeld voor het aantal raakvlakken dat je kan hebben binnen het project. Het is namelijk het drukste gedeelte van Utrecht, waar verschillende deelprojecten binnen vallen. Gevolg is dat alles op elkaar afgestemd moet worden binnen het ontwerp: verhardingen, constructies, fasering, bereikbaarheid, verkeer, kabels en leidingen, verlichting en ga zo maar door. Af en toe best intensief en complex, maar ook een goede uitdaging.”

“Zoals ik hierboven al heb geschetst is het ontwerp meer dan een paar lijnen. Het is heel gevarieerd en er is vaak veel afstamming nodig tussen verschillende disciplines door de vele raakvlakken.

Ik zit nu bijna 3,5 jaar bij Tauw in Utrecht en deze variatie, ruimtelijke puzzels en steeds meer toenemende tastbaarheid bevallen me goed. Vanaf het begin al: je krijgt mooie kansen, doet mooie projecten en er zijn voldoende opleidingsmogelijkheden. Dit is ook wat me aansprak toen ik voor het eerst met Tauw in aanraking kwam. Mooi om de kansen te krijgen en deze bij projecten opgedane kennis wil ik in de toekomst weer gebruiken en uitdragen. Zo komen we met zijn allen verder.